STG Schoorl

De Z@ppsport schaatsspecial geeft een leuke blik in de keuken van de diverse merkenteams.

Klik hier voor de aflevering met Jan Blokhuizen, Mark Tuitert, Ireen Wüst, Paulien van Deutekom en Anette Gerritsen!

Uitslag tijdrit 10 september 2011

Dames:

1. Meike Hoogeboom 18.35
2. Jeske Hoogeboom 19.27

Heren:
1. Maarten Elsenaar 14.22
2. Fred Louter 14.30
3. Kasper Faber 16.06
4. Jos Hoogeboom 17.22
5. Joris Hoogeboom 17.42
6. Max Faber 17.50

Nico van Wonderen en Klaas Kaag bedankt voor dit seizoen!

Door Cees Stoop

Hoe komt het toch dat je zo heerlijk “ontspannen” een wedstrijdje kunt rijden, zonder dat je je zorgen hoeft te maken of je wel op tijd vertrekt, in de goede baan rijdt, in de goede richting rijdt, dat je je eindtijd weet zodra je over de finishstreep bent. Ik zal het eens proberen uit te leggen, waarbij ik het nog niet eens wil hebben over de ijsmakers en hun organisatie, de ijsbaan en de accommodatie er om heen.

Laten we beginnen met de starter, die geassisteerd wordt door een hulpstarter, bij supersprint zelfs door twee, daarna kom je onderweg allerlei mensen tegen die je niet ziet en je dus niet opvallen: de hoofdscheidsrechter, de bochtencommissaris, de kruispunt controleur, soms een assistent scheidsrechter, tegenwoordig soms ook nog een lijnrechter voor de zogenaamde “dokter Bibberregel” en een commissaris van aankomst. Dan staan er aan de overkant nog een of twee mensen aanwijzingen naar je te schreeuwen die je toch niet verstaat of met een bord in de hand waar je helemaal niets van begrijpt. Je kent ze wel omdat ze je tijdens de trainingen allerlei lichaamsbewegingen eigen proberen te maken, die je af en toe met veel pijn en moeite hebt kunnen uitvoeren en waarvan je al heel snel weet dat je het meeste van deze leerstof nooit en te nimmer onder de knie zult krijgen omdat je in je jeugd ooit per ongeluk een bezemsteel hebt ingeslikt.

Dan ga je over de streep, kijk naar het lichtgevende bord en dan overvalt je een zwaar gevoel van teleurstelling omdat je voor de zoveelste keer je doelstelling niet hebt gehaald.

Wat je niet weet is dat deze zware desillusie wordt veroorzaakt door twee mensen achter een computerscherm, waarvan er een haar/zijn mond maar niet kan houden (en je naam ook nog verkeerd uitspreekt), microfonist(e) genaamd, daarnaast zitten 6 of 8 mensen met een stopwatch (klokkers) en/of pen (tijdschrijvers) in de handen voor het geval het lichtgevende bord het niet aandurft om je voor de zoveelste maal te teleurstellen. Daarachter staat nog iemand die het rondebord, de bel voor de laatste ronde en het zwaailicht boven de finishlijn bedient en last but not least de chef van de jurykamer, die moet zorgen voor rust in de jurykamer, door onder meer al die ouders weg te jagen die almaar naar boven lopen met de vraag wanneer er gedweild gaat worden en waarom hun kind niet op de startlijst staat, of je komen vertellen dat hun kind tegen een veel ouder iemand moet rijden en dat niet eerlijk vinden of door rijders die altijd wel wat te mopperen hebben, mij maar al te goed bekend, waarschijnlijk is dat de reden dat ze mij voorzitter gemaakt hebben, want die moet tenslotte het goede voorbeeld geven.

Dit verhaal schrijf ik met een reden, namelijk wees er eens van bewust wat er allemaal nodig is en wie er allemaal nodig zijn om jou één of meer rondjes snel te kunnen laten schaatsen. Zonder al die trainers, bestuursleden, maar vooral vrijwilligers zou het echt onmogelijk zijn om van al dat moois te kunnen genieten.

Mocht jij of nog liever één van je ouders (en nog veel liever beiden) dus interesse hebben om als vrijwilliger deel uit te gaan maken van het juryblok van onze eigen club of van het juryblok van de baancommissie (gratis koffie of thee met koek of gebak! lekker warm onder dak! en een gratis klokcursus!)) meld je dan zonder schroom bij Jolanda Bakker (jolanda-bakker@quicknet.nl), of bij een van de andere bestuursleden, die staan te springen om jou of je ouders verder op weg te helpen.

Cees Stoop,

voorzitter.